بيشتر ايشان نمىدانند كه مربى اشياء همان خالق آنهاست . ( آيهء 26 ) لِلَّهِ مَا فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ تفسير : آنچه در آسمان‌ها و زمين است ملك حقيقى خداست ؛ زيرا آفريدن به حفظ و اداره و بالاخره فانى كردن همه در تحت ارادهء اوست و همه مخلوق او ، و او خالق و مالك همه است . پس در آسمان و زمين غير ذات يكتاى او مستحق پرستش نباشد . زيرا همه مخلوق مىباشند . حقّاً كه خداوند است بىنياز از هر چيز و ستوده در همهء صفات خود ، پس غنى است از ستايش ستايش‌كنندگان ، و ستوده و سزاوار حمد است اگرچه هيچ حامدى نباشد . ( آيهء 27 ) وَ لَوْ أَنَّمَا فِى الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلمٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّه‌ُو مِن‌م بَعْدِه‌ِى سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ اعراب : ما فى الأرض . . . اسم « أنّ » ، و أقلام خبر آن است ، و البحر مبتدا و جملهء بعد خبر آن است . ما نفدت . . . جواب لو است . تفسير : و اگر آنچه درخت در زمين است ، قلم شود و دريا را اگر مركّب باشد هفت درياى ديگر يارى دهد و بدين قلم‌ها و بدان مركب كلمات الهى را كه آفريده‌هاى او هستند بنويسند ، به